بسمۀ تعالی
**********
تا توانی به جهان، خدمت محتاجان کن
*****************************
تا توانی به جهان، خدمت محتاجان کن****به دمی ، یا درمی، یا قدمی، یا قلمی
پدری یا که به مادر، به برادر به عمی****به دعائی به ثنائی، به رجائی، ز غمی
به کسی یا که به ناکس،به ضرریاثمری****و به هردوست و به دشمن شودآنگه مفری
نه جسارت نه به جرأت، نه به جلوت نه خفا****به همیّت به نصیحت،به تهیّت به حیا
به اشارت به کفایت،به درایت به صفا****به رعایت به نزاکتّ، به ظرافت به شفا
به نهایت به کفایت، به سعادت به دوا****نه سعایت نه خسارت نه خصومت نه جفا
نه به خاکی نه به چاکی،نه به باکی نه کجا****نه به دودی نه به آهی،نه به جاری نه جدا
نه به تنها نه به همراه،نه به دعوا و رها****نه به فریاد نه به یک داد، نه چرائی به چرا
همه از عدل همه از داد همه ازبذل که بینی****همه راعقل همه را فکر همه را ذکر ودعا
همه را جود همه موجود،همه را سود و بها****همه درسجده و طاعت، همه را لطف و عطا
همه در ذکر و رکوعند، همه را عبد و عبیدند****همه زاهد همه شاهد، همه در بند دعا
همه در ورود و ورودند، همه در ذکر سجود****همه عابد همه راغب، همه آزاد و رها
همه گویا همه دانا، همه برنا و جوان****همه خواهان همه خوبان، به نهانند و عیان
همه از نسل بشر بسته کمر، تا به سحر****به جهادی نه فسادی، که نماند به جزا
بکنند ریشۀ هر ظُلم، فِکَنند دور ز هر جور****به ضرورت نه شرارت، به رهِ رسم و وفا
*****************************************************************
روز چهار شنبه به تاریخ23 اسفند 1402
******************************