ای حسن، نیکو سِیَر، ای مجتبی
بسمۀ تعالی
**********
ای حسن، نیکو سِیَر، ای مجتبی
************************
ای حسن، نیکو سِیَر، ای مجتبی****ای تو فرزندِ علیِّ مرتضی
صورتت زیبا، توئی ماه منیر ****زادۀ زهرا تو باشی، ای امیر
پا نهادی درحریمی را که وحی****اندرآن تنزیل قرآن بود و سعی
نیمه از ماه آمدی، ای خوش عُذار**** ماه قرآن، ماه باران در بهار
فاطمه خوشحال وپیغمبرچنین****هم علی شاداست،ازاین مه جبین
هرکسی ازهرکجا بشنیده است****گشته مشعوف هم،زدل خندیده است
نام نیکت را تعارف کرده اند**** در نهایت بر خدا، بسپُرده اند
جبرئیل نازل شده از سوی حقّ**** او بگفتا بهترین را مستحقّ
نامِ او بادا حسن نیکو ترین**** کاوکریم است، او بُوَدخوشخوترین
او حسن باشد به اخلاق هم سِیَر****حُسنِ او گردد به عالم مستتر
گفت سلام ازحقّ، به هریک از شما****هرچه تبریک است، برآن مه لقا
او کریم است در میان این حرم**** مثل و مانندی ندارد در کرم
او کند تقسیم هر مالی ز خود**** بر فقیر هم بینوا ، مسکین و خُرد
درب منزل باز و هر نوع سفره ای****هر که خواهد هر زمان اندازه ای
او بُوَد از نور چشمان رسول**** کاو بُوَد فرزند زهرایِ بتول
او بُوَد فرزند اوّل از علی**** هر کجا باشد، فضا را منجلی
هرسنینی راگذرباشد،یکی است****طفل باشد یاکه چندین سالگی است
لطفِ او از بار گاهی اعتبار**** تا ابد بادا، به ظاهر آشکار
مال و اموالی و یا از معرفت**** از وجودش هر زمانی مسئلت
بخششی دارد که بی حدّ بوده است**** ربط او، الله سرمد بوده است
ابتدا معلوم و پایان بی حد است**** لطفِ الّهی از او را ممتد است
هر کجا را او، خزانه دار باد ****بذل و بخشش، خانه ها، آباد باد
سابعا از او چنانی بهره گیر ****کی به دست آیدچنینی،چشم سیر
***************************************************
روز سه شنبه به تاریخ هفتم فروردین 1403
*********************************
رادتمند شما: عبّاس توکّلی نوری(سابع)
*******************************
اينجانب عباس توكلي فرزند مرحوم كربلايي مهدي توكلي، مايل هستم از طريق اين وبلاگ، با اهالي روستاي كلاونگا، در جهت يادآوري آداب و رسوم (فرهنگي، اجتماعي، مذهبي) و آشنايي مجدد افراد با آنها، ارتباط برقرار نمايم. همچنين انتظار ميرود اهالي محترم در جهت نيل به عمران و آبادي روستا با اعضاي محترم شوراي اسلامي، همكاري بيش از پيش داشته باشند. بنابراين همت مضاعف و كار مضاعف همه دوستان را آرزومندم.