بسمۀ تعالی

********

ندیدم بهتر از شعر تو سابع

********************

ندیدم بهتر از شعر تو سابع به مفهومی که تو در سینه داری

تو را باشد توجّه هر یک ابیات به وزن و قافیه، اندازه داری

عروض هم قافیه درآن بکاراست به تکرارش درآن انگیزه داری

تو را دقّت فراوان بوده دائم به همراهش نوئی در سازه داری

ندانند قدر شعرت را به محضر که هر یک را به وزنی تازه داری

سُرودی هر زمینه شعر نابی بخوانی هر کدامش، ساده داری

رسا باشد، روان خوانی به هر جا طمأ نینه در آن شیرازه داری

سُروری،حزن وغم باشدبه هریک به هر جا لازم است آماده داری

به هر یک آیه از آیات قرآن تو را شعری بُوَد در پایه داری

ز توحید از خدا را گفته ای چند ز عدلش بارها، پیمانه داری

به هر یک از صفاتش شد اشاره ز هر یک انبیا، جانانه داری

ز معصومان بگفتی نوحه و مدح امامان را ثنا همواره داری

به هرفرهنگ وآئین گفته شدبس به هر محفل مطالب بازه داری

مرا جرأت بدادی لب گشایم هرآنچه لازم است درسفره داری

مرا احساس باشد نظم ابیات ز گرمایش مرا در سایه داری

لطافت آوری در هر کدامین نشیند هر دلی را خانه داری

گُلی آری، تو هر خاری زُدائی بهاری آوری، مستانه داری

ز تو عشقیّ و احساسی بر آید در این عالم مرا افسانه داری

مراعشقی است در مهر و محبّت رسد از تو، به هر اندزه داری

نما میهمان مرا ای حیِّ داور به هرلطفی که براین بنده داری

ندارم بی تو من جائی به غربت کجا پیدا کنم لطفی که داری

ز الطافت فراوان بهره بردم به سابع بی نهایت وعده داری

خدا یا رهنمایم باش هر جا مرا از هر جهت پاکیزه داری

********************************************

روز دوشنبه به تاریخ شانزدهم آبان ماه 1401

//*******************************//