بسمۀ تعالی

**********

به من دادی خدایا همسری را(سوگ همسر 232 )

*************************************

به من دادی خدا یا  همسری را              وقاری  داشته  او  اندر عمل ها

سلامش  بوده   اوّل  بر  عزیزان              به هر مردی زنی یا ظفل در راه

تقدّم داشته او خود را در این کار             ثواب هم  اجر آن را  هر چه بالا

به گرمی جستجو برحال هر کس            محبّت  از   درونش   بوده   والا

زاقوام پرس و جومی کرده در دَم             ز  هر یک  رفتگان  را  با دعاها

عزیزان  را  شمرد، هم  نام  برده             که  هر یک در کجا  باشند حالا

چه حالی، در کجا باشند مشغول             که راضی بوده باشند تا به هر جا

مجال  می داده  آنگاه  در مقابل             که پرسند هرچه را درهر قدمگاه

اگر می دیده او، جا هست گفتن              از  او  ضرب المثل ها  بوده  زیبا

از این موضوع  چنانی  در تسلّط              به جا می گفته  با  معنا به همراه

به هر یک از سئوالات بوده پاسخ             که خوش آید طرف را خیر در راه

از او  هم بوده پرسش گاه  اوقات             جوابی   در   فراخور   بوده   آنرا

شناختش بوده بالا در چنین حال            چه پرسد از که پرسد زیر  و  بالا

حجابش  بوده  پر  معنا  به  دنیا             نشد  پیدا  از  او هر عضو و اعضاء

به  واقع  در  حجابش  پا  فشرده            به  هر  جائی  به  هر  اندازه  بادا

رعایت کرده خود، فهمانده بر کس           چنین  پویشده  باید  در زمان ها

به دختر های خود اندر عمل گفت           شرافت را  به  هر یک داده یکجا

حیایش   بوده  در  آهسته   گفتن            ندایش  بوده  است  بر  سمت الله

نمازش هم به موقع خوانده می شد       زکوت  و  صوم  او  هر  ساله بر پا

وجودش  بوده  گرما  بخش دل ها          سجودش ناله  بود با  اشک و با آه

خدا  یا  روح   او   را   شاد    گردان            به  سابع  صبر  ده  تا  دل کند وا

به  فرزندان و خویشان اجر می ده           جَنان را  بهر او  یک  درب  بگشا

******************************************************

// روز سه شنبه مورّخۀ 11/5/1401

***************************