بسمۀ تعالی

**********

چه کسی سعادتمند است؟

********************

سعادتمند چه کس باشدبه دنیا؟             کسی که رشد دیگررااست، دلخواه

چقدرخواهدهمی خوشحال باشد             که  او  را  این  چنین  آمال  باشد

نباشد   مانعِ  رشدی   از  آنان               کمک  دارد   به  دیگر  از عزیزان

اگر   باشد   تعادل   آدمی   را               حسادت  را چرا  آرد  به  همراه؟

چرا انسان حسد ورزد کسی را؟               ضرر آید   از  آن،  هر  ناکسی را

بخواهد  او  دهد اموال بر کس               فقیران  زاو  کمک  گیرند  واپس

خودش را در میان جمع بیند                 به  بزم  هر  عزیزی  هم  نشیند

به شادی های دیگر شاد باشد                چنان   لذّت   برد   دلشاد  باشد

که گوئی خود بُوَد مغروق درآن              وِرا نفعی بُوَد، خوشحال و شادان

اگر گَرد  غمی  بر کس  نشیند              شود  محزون  و عزلت  را گزیند

کند شرکت به هریک از مجالس             بگیرد  دست  آنان  در  حوادث 

دِرَم  باشد   قدم   باشد   لزوماً               شود   همراه   آنان،   نه   لساناً

زهرکس هم کمک گیرددرآن کار            که از فامیل وکس یا اینکه بازار

تبسّم   دارد   او   اندر   سعادت             ندارد   ترشروئی   در   جماعت

به دل او زنده باشد، هست مشهود      برایش هرشب وروزی است مسعود

بخنداند،    بخندد    هر    زمانی              شود   آرامشی    را   هر   مکانی

سعادتمند آن کس سفت و محکم           به پا  ایستد،  نه او  را غصّه  و غم

بُوَد   او   مطمئن    با    خانواده             سبب ساز است و او را هست سایه

به هر جا می رسد پر می گشاید             به هر دل رفته،  آن  را  می رباید

مکانِ  او    بُوَد  در  قلب  مردم              به هر لم یزرعی، او را است گندم

بکارد  زآن،  وِرا  محصول باشد               ز  هر  شاخه  از  او  مقبول  باشد

همه  اطرافیان  از  پور  و فرزند              و از اهل و عیال  و  هرچه  دلبند

از او راضی، خدا هم هست راضی             به هر آینده  و  فی الحال و ماضی

چه کس باشد سعادتمند، جانم؟              که  باشد  بهترین  نسلی  ز آدم

دلی  باشد  در  او،  پهنایِ دنیا                   بَرَد  لذّت  ز  رشد  هر چه  از ما

برای اینچنین کس کی شود فرق               که دنیا هم بهشتی،او درآن غرق

گلی باشد به هر جا دارد او عطر                 معطّر می شوند هر دوره و عصر

که بر هرکس بُوَد آن بوی یکسان                 که آثاراست، از آن کس به انسان

چه  فرقی  از  برایش  بوده باشد                  به شاهی یا به هر کس بنده باشد

بتابد  آفتاب،  بر  هر  دو  انسان                     مَلَک باشد، گدائی،هست همسان 

اگر  باشی  تعادل  در  سعادت                         همه  را  مهر  ورزیّ  و  حمایت

به خوشبختیّ عالم غوطه ور شو                       ز  خورشید  جهانی بهره ور شو

اگرباشد به دستت بهره ای چند؟                      به هرکس ازتو باشدهرچه راپند

بدانید وقتِ کوتاهی است درپیش                      به نام عمرباشدهرکس ازخویش

اگر کردی  چنین   تکثیر   باشد                      خدا  را  هم  ز  تو  تقدیر  باشد

مهارت باشد و این هوشمندی است                 ز دانائی بود در ارجمندی است

چرا  سابع  تو  غفلت  کرده  باشی                   خودت را در مذمّت  دیده باشی

به پا  خیز،  استواری کن  به  دنیا                     ثمر آید  تو  را  حتّی  به  عقبی

*********************************************************

روز شنبه مورّخۀ1401/3/7

//*******************//