بسمۀ تعالی

**********

روزهای قرن پایان آمده

******************

روز های  قرن پایان آمده است               هربد وخوبی به سامان آمده است

هربدیّ و هرچه خوبی پیش بود             هر زیان و هر ضرر از خویش بود

گر بدیّ  و  گر  ضرر آمد  سراغ             کشته اش را کنده اید از هرچه باغ

ریشه اش از بیخ و بن آمد برون              هر چه  خوبی را  بر آن آمد فزون

از بدی ها پند و عبرت بهره شد              هر  زمانی  خوب شد،  ارزنده  شد

دوستان همراه  بودند هر کجای              وعده  های خود  وفا کردند" های"

هر   محبّت   مهربانی  کرده اید             اشتیاق  و  عشق  راهی  کرده اید

بارور گردیده  هر  جا  و  مکان               بهره اش مشمول  هر پیر و  جوان

هرخوشیّ  و هر سعادت کام شد             نوش و شربت هر کجا در جام شد

دوستی ها یک به یک پیوند شد             هر چه دشمن  بوده، اندر بند  شد

دشمن  اهریمنی  رفت  از میان              آشتیّ  و  صلح  و سازش هر زمان

سال ها هم  دَه  به  دَه آغاز شد              از  شروع   قرن  این   ممتاز  شد

دل به دل ها راه پیدا کرده است             هر بدی  را  از  میانه  کنده است

عشق آمد  تا  شود  شادی  به پا             هر  زمان  و  هر  مکانی  شد صفا

راه نیکان جهان، شد  راه  و  رسم            نیّت خالص در آن شد عزم و جزم

هر کسی در کار خود شد استوار             تا که  نفعش شد به  هر جا  برقرار

هر خصومت از میان برداشته شد            پرچم  عشقی در آن  افراشته  شد

روی پرچم این چنین بنوشته شد            حقّ  تعالی هم  در آن انگاشته شد

پرچم  از  حقّ   آمده   اندر  میان           تا که محکم باشد از  اصل و کیان

اینچنین  پرچم،   بُوَد  دست  ولی           آمد  از  آن  نسل  و  احباب  علی

تا  خدا  بر  او  دهد  اذن  و  فرج            پایه ها محکم شود بی غیض و لج

در میان گر مانده باشد ظلم و کین          ریشه کن گردد به یک قرنی چنین

از    ولیّ الحجّه    آید   کار   خیر          او که باشد  هر کجائی را  به  سیر

او  بداند  هر کدامین  خیر  و  شرّ           هر چه خوبیّ و  بدی  در بحر و برّ

او   بُوَد   یار   همه   مستضعفین            او  کند   قلع   و   قمعِ هر ناکثین

دورۀ   او  می شود   امن  و  امان            گرگ ومیش باهم شوند دریک زمان

غصّه  و  غم می شود  دور از همه           امن   و   آرامش   بُوَد   بی  واهمه

خوش به حال صالحان و صلحشان           بحر   امّیدی   شود   در   کُنهشان

گوی سبقت را ببین در کوی شان           با شتاب است هرطرف برسوی شان

در بغل  گیرند  به  رفتار  و  عمل           دور  گردانند   از   دزد    و   دغل

ای بشر  هر   نیّتی   را  صاف کن           فکر  پروازی   به   کوه   قاف  کن

راه  دشوار است،  بُوَد صعب العبور           هر کسی  را  نیست  امکان  حضور

این سعادت گر تو را قسمت شود            از تو  باید  هر  کجا   همّت   شود

همّتی را  هست، صد چندان کنی            حمله ای  را  بر  صف  دیوان  کنی

غرّشی  باید  تو  را  چون  شیر نر           تا  که   بشکافی   صفوفی  از  شرر

تا  رسی آنجا  تو   ر ا شایستگی             ماندنی   باشی    تو   را   پایستگی

دستگیرِ   هر  کسی  باید   شوی            هر  مشقّت  را  به  جان  باید خری

اجر و مزدت را تو گیری  از  خدا            ای   خدا   آمین   و   آمین   ربّنا

از    برایت    سابعا    دارم   دعا             تا  که  همّ  و  غمّ ِخود داری به جا

هر چه مشکل را تو بشکافی یقین            چاره ای سازی به مستضعف  چنین

*********************************************************

روز شنبه مورّخۀ 1400/12/28

//********************//

ارادتمند شما: عبّاس توکّلی( سابع )

***************************