بسمۀ تعالی

**********

سه شحره نامه در یک نگاه

*********************

بسی رنج  بردم  در این  چهارده             شجر  زنده  کردم  ز هر راه  و ره

به  هر کوی و برزن دری  را زدم             درون  خانه ها،  با  ادب  سر زدم

اجازت  مرا  شد  روم  در  درون             که حال خوشم بوده است درفزون

نشانی    گرفتم    ز   افراد    آن            ز هرکس که شد،بوده خرد و کلان

به  انبارِ  آن  خانه  ها،  سرکشی            به  همراه  صاحب،  ز من  بر رسی

ز  هر کس  به  نُه  موردش آشنا            نوشتم،   شوند   هر کجا   قد  رسا

نه  یکباره،  چند باره شد جستجو           شدم من  به قطعی، براو رو به رو

نوشتم  هر  آن  را  که  دارد بیان           نمانَد  به  پس  پرده ای،  از  نشان

مرا  حاصل  آمد  درختی  عجیب            از این برگه ها،  شاخه هائی نصیب

سه  شاخه مهیّا  شد از آن درخت           به  باری  نشسته  به  ایّام  و  وقت

ز هر یک  از آن شاخه ها نسل ها            نشان  است  ز  افراد  آن  خانه  ها

به  هر  شاخ  و  برگی توکّل نشان           توسّل    کنند    بر    خدای    جهان

به  هر  ساله  دارند  بر  و میوه ای           شکوفادرخت است، سه صد ساله ای

عجب   آب  دارند   آن   میوه  ها           بسی  سایه   دارند   آن   شاخه  ها

به   مجموع   باشند،  هشتصد نفر           که  در   زندگانی   کنند  کرّ  و  فر

که باشند  اینان  به  نسبت  نسب           هزار  و   دویست   دگر   در  سبب

به دل خوش، همه مهربانند به هم        به هر فرصتی  دست  در  دست هم

به  هر  منصبی  تکیه  دارند  از آن          نباشند    غرّه،    به    نامی    نشان

الها ،   نگهدار،   هر  شاخ   و   برگ        تو  سابع  مشو  غافل  از  روز  مرگ

********************************************************

روز جمعه مورّخۀ 24/10/1400

//*********************//