دوبیتی های سوگ همسر -43
بسمۀ تعالی
**********
دوبیتی های سوگ همسر -43
***********************
کی مرا بود انتظار، اینسان شود ناگهان همسر ز من پنهان شود
رفته او بر سوی حقّ با دست پُر اشک غم بر دیده ام رخصان شود
-----------------------------------------------------------------------------------
من شدم تنهای تنها این زمان اشک چشمان کی دهد بر من امان
من بر او گریم نمی باشد مجال دست و پا گم کرده ام، کی بود گمان
--------------------------------------------------------------------------------------
جشن پنجاه سالگی بر ازدواج بوده در فکرم نمایم ابتهاج
آرزویم رفته بر باد، ای صبا اشک و آهم گشته در هم امتزاج
-----------------------------------------------------------------------------------
لحظه ای آی، ای صبا در نزد من باز گویم من هزاران از سخن
دیده ای او را چقدر بشّاش بود با رفیقان بوده در دشت و دمن
----------------------------------------------------------------------------------
هر کجا رفتم مرا شد همرهی دست اودردست من بود هررهی
بر وجودم کرده بود او اعتماد خود سپرده بر منی، بر هر دری
----------------------------------------------------------------------------------
او امیدم بوه در هر روز و شب نام او بود بر زبانم ذکر لب
یاد او بودم نبود درد و تعب در حضورم بوده او، حتّی به تب
---------------------------------------------------------------------------------
در پریشانی همی در ماندگی در خوشی ها یا به جشن زندگی
بوده با من، من به او وابسته ام نیم قرنی بوده ایم در بندگی
----------------------------------------------------------------------------------
شکر حق ّ بود هر دو را ورد زبان خوش گذشت، بودیم با هم در امان
دست حقّ بوده به همراه هر زمان حافظ جان بوده، بر دو در گمان
------------------------------------------------------------------------------------
در کنار هم شده حل مشکلات هر فرازی هر نشیبی شد نجات
بارها شد از خطر وارسته ام حقّ به همراه دو بوده در صراط
-----------------------------------------------------------------------------------
مشورت بود در تمام زندگی هرگزی بر ما نبوده خستگی
هرچه آمد ما دو باهم داشتیم سر نمودیم با همه پژمردگی
-------------------------------------------------------------------------------------
بر نیامد از دومان حتّی گله سر نیامد هر کدامین حوصله
هر تحمّل پیش آمد، رفع شد سر فرازی شد به هر یک، یکدله
------------------------------------------------------------------------------------
هر زمان بودی مرا در امتیاز داشتم هر مشکلی گفتی بساز
چاره کردی درد من را بی دریغ از خودت شد سایه ای، تا درب باز
-------------------------------------------------------------------------------------
کرده ای طاعت تو را بود امتثال من نکردم حرفی از تو پایمال
هر چه بوده در توانت خرج شد فکر من بودیّ و فرزند و جلال
------------------------------------------------------------------------------------
عاقبت کردی مرا شرمنده ات هر زمانی بوده ام در سایه ات
سایه ات بوده بلند هر سنّ سال سابع دلخسته بود در لانه ات
********************************************************
روز یکشنبه مورّخۀ 1399/11/26
//**********************//
اينجانب عباس توكلي فرزند مرحوم كربلايي مهدي توكلي، مايل هستم از طريق اين وبلاگ، با اهالي روستاي كلاونگا، در جهت يادآوري آداب و رسوم (فرهنگي، اجتماعي، مذهبي) و آشنايي مجدد افراد با آنها، ارتباط برقرار نمايم. همچنين انتظار ميرود اهالي محترم در جهت نيل به عمران و آبادي روستا با اعضاي محترم شوراي اسلامي، همكاري بيش از پيش داشته باشند. بنابراين همت مضاعف و كار مضاعف همه دوستان را آرزومندم.