بسمۀ تعالی

**********

دوبیتی های سوگ همسر -42

************************

ببین همسر چه تنها گشته ام من        به دست غم چه رسوا گشته ام من

غم  آمد  بر  دلم  گردیده   انبوه            میان   غم   هویدا   گشته  ام  من

-----------------------------------------------------------------------------------

غم آمد  با خودش  آورده  غصّه              چسان نرمش کنم با دست و پنجه

هیولائی شده  در جسم  و جانم              نمی آید  برون   از  قلب  و  سینه

------------------------------------------------------------------------------------

تو روحت  شاد  باشد، شاد گردم             ز  هر  درد  و  غمی  آزاد  گردم

هم اکنون دردوغم،گردیده انباشت           اگر   بیرون   شود   آباد   گردم

---------------------------------------------------------------------------------

خودش را کرده غم محبوس در دل          در  آنجا  آورد  هر گونه  مشکل

گهی  مغشوش گردد  فکر و  ذهنم          گهی هم می زند بر آب و بر گل

---------------------------------------------------------------------------------

زند  بر  سینه،  آرد   سوز   سینه           گهی  هم   بر  جگر،  آهی اشاره

گهی   از   چشم   آید   آب  دیده           به  هر  عضوی کند  هر دم نظاره

----------------------------------------------------------------------------------

به  قلبم  شد  ز  تیرش  هر  نشانه        گهی   آرام  و  گاهی  پُر  اصابه

بلرزاند    دلم    را    هر    زمانی            که  از کیدش  ندارم  من  افاقه

-----------------------------------------------------------------------------------

گهی کند و گهی شدّت در آن است         به قصد کینه آید فرصت آن است

به  آن  وقتی  که   دارم  استراحت          فشارم    آورد،    کی    استقامت

------------------------------------------------------------------------------------

به تشویش آورد  هر عضو  من را             ندارم   قصد   صحرا   و   دمن   را

کند دیوانه ام، پس چاره ای نیست         مطیع غم شوم،هیچ سایه ای نیست

------------------------------------------------------------------------------------

ندارم  سایه ای  تا دل کنم خوش           نشینم  من  در آن، تا  آیدم  هوش         

ز غمباد، این دلم  را حستگی هست     که هر شادی  شود  از  دل فراموش

-----------------------------------------------------------------------------------

بگرید   دیده   از   دوریِّ   همسر           ز دیده  اشک  می ریزد  ز  هر  در

نباشد   چاره   ای   تا   بند   آرم           به دامن هم  بریزد،  پشتِ  سر هم

------------------------------------------------------------------------------------

گهی آید  گلو  را  هق هق از  آن            نفس   را   بند   آرد   راه   بندان          

چه مشکل می شود برآن نفس ها         خروج   پُر  صدا  دارد  به   میدان

----------------------------------------------------------------------------------

شود  تبدیل  سرفه  عطسه  ها را            به هم  ریزد  وجودم  هر چه  پایا

دگر  بر  من  نباشد  پا  به  ایستم           بیفتم  بر  زمین  اینجا  و  هر جا

------------------------------------------------------------------------------------

مرا  جز  پایمردی،  بسته  هر  راه           توانم  کی  بُوَد  ایستم  به  این پا

خدا  دارد  کمک  بر  جسم  زارم            به   پا   خیزم   به  اُمّید   تو  یارا

----------------------------------------------------------------------------------

چسان سازم من،از آثار این غم                به  هر جا  و  زمان من  آورم کم

خدا یا  خود  ز من  آگاه باشی               نگردم من خجل از شرم و آذرم

*****************************************************

روز یکشنبه مورّخۀ 1399/11/26

//**********************//