دوبیتی های سوگ همسر -41
بسمۀ تعالی
**********
دوبیتی های سوگ همسر -41
***********************
مرا همسر عزیزی همچو جانم تو را جا هست بر قلب و روانم
به یادت بوده باشم هر زمانی نفس بهر تو دارم، تا توانم
-------------------------------------------------------------------------------
تو را جانت برفت، روح مانده باشد که روحت بر خدا میهمان باشد
که روحت بوده است نزد خداوند بماند گر چه جان نی بوده باشد
--------------------------------------------------------------------------------
مرا امّید ها است، نزد تو آیم از ین بابت تو را هر چه سُرایم
تو را قول و قرارت بوده با من که از تو، تنگیِّ دل را زُدایم
-------------------------------------------------------------------------------
نماند بر تن مرا هر نای و طاقت شمارم لحظه را بر وقت و ساعت
ندانم کی به پایان می رسد عمر ولی دارم خدا را من اطاعت
--------------------------------------------------------------------------------
ز فرزند و نوه باشد امیدم که شاید من به آنجائی رسیدم
که بوده آرزویم مدّت عمر ولیکن من خودم خوابی ندیدم
-------------------------------------------------------------------------------
نشد توفیق من بر آن رسیدن ولی توفیق باشد پَر کشیدن
نه آنجائی که روحم بوده پرواز نشد از من، ولی نسلم چمیدن
--------------------------------------------------------------------------------
کنند خدمت به خلق دورۀ خود زُدایند درد و رنج همسایۀ خود
شوند همراه بر هر دوست و فامیل گشایند هر رهی با دادۀ خود
--------------------------------------------------------------------------------
خدا یا راه آنان را کن هموار بر آنان بوده باشد فرد غمخوار
کند هر یک از آنان را هدایت نگردند در رهی هرگز گرفتار
----------------------------------------------------------------------------------
تمنّا دارمت ای نیک همسر خطائی گر به دورانم زده سر
ندانستم و یا عذری نخواستم گذشته آن زمان بوده به محضر
---------------------------------------------------------------------------------
نبود از من به هرگز هر خطائی شود بر روح و جان تو جفائی
تو را همواره بودم در مماشات که باشی راضی از من هر زمانی
----------------------------------------------------------------------------------
اگر آمد مرا اینگونه در پیش تو بخشا بر منی بیچاره درویش
گَرَم آمد ز من بر تو خطائی یقیناً شد ز تو بخشش ز حدّ بیش
---------------------------------------------------------------------------------
به جز تو کس مرا هرگز نبوده تو بودی هر کجا بر من ستوده
قبولم بوده ای از عمق جانم نبود از تو ملالی، رنجدیده
----------------------------------------------------------------------------------
تو را جا بوده بر من روی دیده تو بودی نزد من هر آن و لحظه
نبوده بین ما هرگز جدائی که تحسین کرده اند هرکس رسیده
-------------------------------------------------------------------------------------
خدا بخشاید از ما حقِّ قرآن نبوده قصد توهینی به دوران
محمّد(ص) هم کند برماشفاعت علیّ و فاطمه ما را سعادت
**********************************************************
روز پنجشنبه مورّخۀ 23/11/1399
//***********************//
اينجانب عباس توكلي فرزند مرحوم كربلايي مهدي توكلي، مايل هستم از طريق اين وبلاگ، با اهالي روستاي كلاونگا، در جهت يادآوري آداب و رسوم (فرهنگي، اجتماعي، مذهبي) و آشنايي مجدد افراد با آنها، ارتباط برقرار نمايم. همچنين انتظار ميرود اهالي محترم در جهت نيل به عمران و آبادي روستا با اعضاي محترم شوراي اسلامي، همكاري بيش از پيش داشته باشند. بنابراين همت مضاعف و كار مضاعف همه دوستان را آرزومندم.