بسمۀ تعالی

**********

دوبیتی های سوگ همسر - 40

************************

به   باب الحوائج   نمودیم   ادب             دلی شد  زیارت،  ز هر اُمّ و اب    

رقیّه   که   دُر  دانه ای  از  پدر             خرابه نشین شد چرا شد سبب

-------------------------------------------------------------------------------

که شد قتلگاه هم زیارت ز  دور              در آن جا مزار حبیب هم به شور

در آن تلِّ زینب چه غوغا به پا               زدند  زائران  سر  بر  آن کوه طور

--------------------------------------------------------------------------------

ضریح از ابوالفضل، زیارت شده               به صحنش در آنجا  زیارت شده

ز بین الحرم از دو سرور چنین                ز او  هم  سیاحت،  زیارت  شده

----------------------------------------------------------------------------------

ز کعبین حضرت نمودیم طواف              که هر نوع سِلاحی، در آنجا غلاف

ابوالفضل،  سقّای  لب  تشنگان              نخوردآب از شطّ، عطش شدکفاف

---------------------------------------------------------------------------------

علی اکبرش شد زیارت به خاک              عجب در جوانی چنین خاک پاک

نوک پایِ حضرت همان جای دفن             نبود جنگ و مردن برایش به باک

----------------------------------------------------------------------------------

هم اکنون براو هست یک گنبدی            جلال و شکوهش از آن سرمدی  

زیارت بر او می شود  بی حساب             منوّر    بود    مرقدش   امجدی

---------------------------------------------------------------------------------

سپس از دمشق رفته ایم کربلا            همان مرقدی شد شهش سر جدا

زعشق حسین بود وعشق شهید          به   پابوس   او  رفته ایم    القضا

----------------------------------------------------------------------------------

چه کردی  به دنیا  ببین همسرم            تو  بودی  کنارم،  تو   غم پرورم

تو بودیّ  و  من سایه ات بر سرم            به  زهرا  بُوَد  یاد  و  از  حیدرم

---------------------------------------------------------------------------------

تو بودی همه چیز من از خدا                 غم و غصّه معنا  نداشت بر تو راه

توسکّان بودی درآن کشتی ام                تو  رفتی چه  مانده  برایم  به جا

-----------------------------------------------------------------------------------

خدا یا به من داده بودی شفا                 شفا  سمت  همسر  مرا  در  دوا

که او بوده همدم به تنهائی ام                نشد  لحظه  ای  بوده  باشد جدا

------------------------------------------------------------------------------------

دوجسم ودوسایه به هم شدیکی              دو  اخلاق  نیکو   شده   بندگی

شدیم یار هم، هم ودد کار هم                که  پنجاه  سالی  شده   زندگی

-----------------------------------------------------------------------------------

تو را شکر گوئیم خدای کریم                   تو  پرور دگاری   خدای   عظیم

پناهم  تو  را  باد ای  کردگار                 خدائی دگر نیست  پناهش  بریم

----------------------------------------------------------------------------------

تورفتی به پیش آمده هرچه درد             هوا   آمده   نزد  من  گرم   و  سرد            

 ازآن گرم وسردش شدم بی رمق         که هرعضومن شد به تب هم به درد

------------------------------------------------------------------------------------

تب و درد را بین به هر جا کشاند            به دکتر، مریضخانه ها هم رساند

به قرص و به شربت که شیرین کام         به  کپسول  لازم  مرا  هم  دواند

*******************************************************

روز سه شنبه مورّخۀ 21/11/1399

//************************//