دوبیتی های سوگ همسر - 35
بسمۀ تعالی
**********
دوبیتی های سوگ همسر - 35
************************
من ندیدم از تو همسر جز وفا بوده ای خوش ارتباط با آشنا
قوم و خویشان را تو بودی رهنما از کمال و فضل تو شد بهره ها
----------------------------------------------------------------------------------------
من به یادت هر نفس بر آورم التفاطی بر من است از داورم
بی تو بودن بر من است هر دم محال با تو بودن، نقش بست بر باورم
-------------------------------------------------------------------------------------------
من ندانم روح تو پرواز داشت؟ بر مسیر خانه ات پرواز داشت؟
بر محیط خانه ات بوده نظر انتظارات تو را همساز داشت؟
-------------------------------------------------------------------------------------------
دیده ای آیا تو فرزندان خود دیده ای شویت چه شد، آنی که بود
هر کدامین زیر پر دارند سر لطف حقّ بود تا که ما را هرچه شد
------------------------------------------------------------------------------------------
همسرا از تو تواضع بر جمیع هر کجا را بوده بر آن ها سریع
بر جوانان و کهنسالان تو را از ادب بوده، که آوردی بدیع
----------------------------------------------------------------------------------------
هرچه را گفتی زحکمت بوده است بر جوانان هم ز رحمت بوده است
بر کهنسالان نمودی احترام هر دو را از روی خدمت بوده است
-------------------------------------------------------------------------------------------
هرکجا رفتی تو را فرصت شده هر چه را گفتی تو را عزّت شده
درد دل ها را شنیدی از کسان راه خوبی از سر رحمت شده
----------------------------------------------------------------------------------------
من تو را دیدم از اوّل این چنین راه بنمودی بر آنان ای متین
رهنمائی شد ز تو بر هر کدام راه نیکوئی نبوده به از این
----------------------------------------------------------------------------------------
پدر غم دیده است از بهر همسر پسر ها دختران از بهر مادر
پدر فرزند را، غم گشته بر دل خدا یا خود تو بیرون کن، جه بهتر
----------------------------------------------------------------------------------------
بزرگتر از همه خواهر برادر توئی ای همسرم، دانند یکسر
تو بر آنان نمودی لطف، دائم هوا دار همه بودی تو خوشتر
----------------------------------------------------------------------------------------
نمودی خشک و ترهریک ازآنان تو را ممنون بودند تا به پایان
بر آنان ممهربان بودی همیشه تو دردلهایِ شان بودی به پنهان
----------------------------------------------------------------------------------------
محبّت بوده از آنان تو را چند تو را بودند دوست، دل بوده در قند
هوای کوی تو بوده در آنان دلت بوده بر آنان تا به کی بند
------------------------------------------------------------------------------------------
ز راه دور با پایِ پیاده به سویت پر کشیدند تازه تازه
تو را داشتند دوست با بچّه هایت نبوده دل کَنند کویت دوباره
-----------------------------------------------------------------------------------------
تو خواهر بوده ای در بود مادر ز بعد مادرت، کاو را شده پَر
بر آنان مادری بودی مداوم تو بودی مهربان از هر که بهتر
*******************************************************
روز جمعه مورّخۀ 1399/11/17
//*********************//
اينجانب عباس توكلي فرزند مرحوم كربلايي مهدي توكلي، مايل هستم از طريق اين وبلاگ، با اهالي روستاي كلاونگا، در جهت يادآوري آداب و رسوم (فرهنگي، اجتماعي، مذهبي) و آشنايي مجدد افراد با آنها، ارتباط برقرار نمايم. همچنين انتظار ميرود اهالي محترم در جهت نيل به عمران و آبادي روستا با اعضاي محترم شوراي اسلامي، همكاري بيش از پيش داشته باشند. بنابراين همت مضاعف و كار مضاعف همه دوستان را آرزومندم.