بسمۀ تعالی

**********

دو بیتی های سوگ همسر - 34

************************

تو را همسر به یاد آرم همیشه                به  تسبیح  و  نمازت   بوده   پیشه

دعا ها را فراوان خوانده بودی                 کمیل  و  جامعه   از  حدّ  به  بیشه

------------------------------------------------------------------------------------------

تو ای همسر مرا وارسته بودی                به  درد  و  رنج  خود،  وابسته بودی

تو را غم های چندی آمده پیش              به   سوگ   هر  کدام  آزرده  بودی

-----------------------------------------------------------------------------------------

تسلّی   دادمت   در  حدِّ  امکان              پذیرفتی  ز  من کردی  تو  اذعان

غم  مادر  پدر آمد  تو  را  پیش              تفاوت  زآن  بُوَد  در  بین  انسان

--------------------------------------------------------------------------------------

سه دائی،  چهار عمّه  آمده غم               نبود  از این همه غم ذرّه ای کم

تورا از هرکدام غم شدچو نشتر               توراهم استخوان سوخت هم زپیکر

------------------------------------------------------------------------------------------

عمو  بوده تو را فخری به عالم               به  عزّت  بر شمردی  ز او  دمادم

از آن خاله تو را بوده   عزیزی                که هر عضوی تو را سوزانده ماتم  

----------------------------------------------------------------------------------------

تو را بود سفره ها رنگین و زیبا               بسی   ساده،   ولی   بود   دل فریبا

نبوده هر کجا آن رنگ و آن بو               عجب طعمی عجب بوئی چه دلخواه

---------------------------------------------------------------------------------------------

تورا در باغیات سر رشته  بوده                به کشت  و کار  آن ها   حیطه بوده

هویج و باقلا  هر نوع  حبوبات                به داشت برداشتِ آن هم رشته بوده

---------------------------------------------------------------------------------------------

مرا یاد است کاشتی چند درختی            به   باغ خانه  بود  در  فصل سختی

درخت بوده است تبریزی در آن جا         تنومند شد، گذشته  بیشتر از سی

-------------------------------------------------------------------------------------------

تو   اندر   بافتنی  داشتی  مهارت            به  هر کاری تو  را  بوده  شجاعت

نترسیدی  از آن،  کردی تو  دقّت           به   هر عضوی  تو  را بوده  عنایت

------------------------------------------------------------------------------------------

ز جوراب  و ز دستکش تا که بولوز          چنان عالی که  بهتر از  برون دوز

هر آن کس دیده  بود، اندر تعجّب           مگر  امکان   بود؟،  ناری   بیفروز

-----------------------------------------------------------------------------------------

تو را گفتم  همسر  در آن  شام تار          نباشد  به  دشمن  مرا  یک  قرار

مرا هر چه هست، با همین دوستان          که  اندر  حرم   بوده اند   پاسدار

-----------------------------------------------------------------------------------------

مرا هر درد و رنج بیچاره کرده                غم   همسر   مرا    آواره    کرده

در این آوارگی رفتم به هر سو                ولیکن روح  من را  خسته کرده             

--------------------------------------------------------------------------------------

دویدم تا که یابم چاره ای را                  نجستم  چاره  را،  در  ماندگی را

مرا  درماندگی از پا  در آورد                  که زحمت شد، کنم من بندگی را

--------------------------------------------------------------------------------------

تو را بود ذکر لب هر دم دعائی               هر آنچه خواسته ای ورد و ثنائی

ز اشک دیدگانت بوده احساس                توسّل  کرده ای  هر  دم  خدائی

*******************************************************

روز جمعه مورّخۀ 17/11/ 1399

//**********************//