بسمۀ تعالی

**********

دوبیتی های سوگ هوسر - 23

***********************

نیاید   ذرّه  ای   کم    از     وجودم              به شکرت ای خدا من در سجودم

بجوشد هرچه شعر ازوصف همسر            بجا  من گفته ام،  از  تار  و  پودم

-------------------------------------------------------------------------------------------

هر آن چه در وصالش بوده گفتم            هر آن چه گفته ام  را من شنفتم

دو  را  تطبیق  باشد  رسم  گفتار            چنین است هرچه را گفتم نهفتم

---------------------------------------------------------------------------------------

تو را اخلاص بود در گفته هایت              صداقت  موج می زد  در نگاهت

به اخلاص و صداقت خالصی تو               نباشد خدشه ای از لحظه هایت

---------------------------------------------------------------------------------------

ندیدم یک کژی را من به گفتار              نبوده   نادرستی   را   به   رفتار

تو  بودی پاک و صادق از جوانی             مواظب   بوده ای   اندر   شنیدار

-----------------------------------------------------------------------------------------

نبوده  نقل  قولت  جز  صداقت              تو  را  بوده  ز  ریشه  در اصالت

تو  بودی اصل،  از  پاکان  عالم              نبود حرفت، به جز داری هدایت

---------------------------------------------------------------------------------------

حمایت کرده ای  از  راستگویان              نبود  باکت چه آید  بر سرو جان

تو در کارت قوی بودیّ و چابک              نبود هرگز  تو را  سستی به هامان

-----------------------------------------------------------------------------------------

به  حرفت  پا  فشردی  تا نهایت             که  تا  جاری  شوی  اندر رفاقت

نبود  در  حرف  هایت  نادرستی             نبودی   غافل  از  حرف  صداقت

---------------------------------------------------------------------------------------

بگویم  من ،  بُوَد  بهتر  شنیدن             ز  افراد  دگر،  در  وصف  گفتن

ز  او  گویند  و  از   اعمال  نیکو             که  هر یک را بباید جان شنفتن

-------------------------------------------------------------------------------------

ز دستش بوده اند راضی اهالی                ز مرد  و  زن از او  بودند  شافی             

طبابت می نمود هرگاه و بیگاه                به وقت تنگ او بوده است کافی

--------------------------------------------------------------------------------------------

قضاوت می نمود، بین زن و مرد              به آشتی می گرایید رنج و هردرد

فراوان  پیش  آمد  شرح   احوال             ز دور هر نوع کدورت را شده سرد

------------------------------------------------------------------------------------------

مرا اندر صداقت بوده ای سخت               به جز حقّ و حقیقت کی شدی لخت

تو بودی هر صراطی مستقیم بود             که شیطان رجیم، شسته ز تو دست

-----------------------------------------------------------------------------------------------

تو دستت با وضو هر وقت و بی وقت         خیالت  بوده  راحت  تا   لبِ  تخت

ندیدم  از  تو     من  هرگز  دروغی         تو طاهر بوده ای از من زدی جست

---------------------------------------------------------------------------------------------

تو رفتی  سوی حقّ میهمان  زهرا            خوشا حالت که  آنجا  شد  تو را جا

تو با  زهرا  و  زینب  زندگی  کن            که این حقّ است، برمن هم دهی راه

------------------------------------------------------------------------------------------

کنار    حوض    کوثر    انتظاری            چه  خوش  باشد  به  آنجا  افتخاری

تو  را  پیدا    کنم در نزد  ساقی             علی  زهرا  تو     را   دارند  گرامی

******************************************************

روز چهار شنبه مورّخۀ 8/11/1399

//************************//